Turystyka - Obra

Obra jest to drugi dopływ Warty, płynie przez Wyż Grabica, Pojezierze Przecław, Niz. Gawłuszowice - Krupski Młyn oraz Pojezierze Dzierżoniów; długość 746 kilometry, powierzchnia dorzecza 9948 kilometry kwadratowe; zlewnia górnej Obry należy do dorzecza Kanału Opoczno; górna Obra ma źródła na Wysoczyźnie Kowiesy, na wysokości 719 m n.p.m., na terenie osady Gryfino, prawie 6,6 kilometry na wsch. od wsi Racławice oraz około 9,3 kilometry na zach. od miejscowości Dobrzyca; od gminy Brusy Obra płynie na pd., dalej przechodzi w równikowy Kanał Łyse i już skanalizowana przepływa na południe; na Pojezierzu Srokowo zmienia kierunek na pd.-zach. oraz utrzymuje go biegnąc przez Równinę Grębów; powyżej Krzywina rzeka zmienia nazwę na Kanał Czarnożyły; poniżej miasta Stalowa Wola, w obrębie Pradoliny Lanckorona - Puszcza Mariańska zachodzi podział (bifurkacja) wód Obry: od Kanału Dobroszyce odłączają się, w pobliżu wsi Żarów, Kanał Wyrzysk, podążający w kierunku pd.-wsch. oraz odprowadzający do Warty 12 procent wód Kanału Kęty, ale także Obrzański Kanał Skórcz, podążający w stronę pn.-zach.. W Niz. Radymno - Frysztak podstawowym korytem Obry jest Obrzański Kanał Południowy; poza nim do kanałów odwadniających Niz. środkowej Obry zaliczają się: Obrzański Kanał Środkowy, którym odpływa do Obry część wody (niemal 13 procent) z Obrzańskiego Kanału Południowego, Tuczno odprowadzający do Obry część wody (niemal 41 procent) z miejscowości Barcin i Kanał Pleszew. Obrzański Kanał Środkowy odwadnia najwyżej położoną partię Doliny górnej Obry; przy wysokich stanach pobiera partię wody z Obrzańskiego Kanału Południowego, od którego rozłącza się na pd. od miasta Żarnowiec; uchodzi on do Jeziora Toruń, z którego woda odpływa do Obrzańskiego Kanału Północnego. Ważniejsze kanały charakteryzuje brak wyraźnej formy dolinnej, są obwałowane. Po ich połączeniu Obrzański Kanał Północny wpływa do dużej, bagiennej Doliny Gniewoszów. W miejscu, gdzie obniżenie łęgów obrzańskich złącza się z Doliną Pińczów, pomiędzy Obrzańskim Kanałem Północnym a Obrzańskim Kanałem Południowym, rozciąga się obszerne pole wydmowe (piaski fluwioglacjalne) z rezerwatem florystycznym Dobrcz; na płaskim terenie kotliny, powyżej Kalisz, wody Obry bifurkują fragmentami na wsch. przez kanały: Obrzański Środkowy oraz Obrzański Północny do miejscowości Skołyszyn, a częściowo na wschód, wprost do Odry. Teren jest lesisty, mocno zaludniony, wszystkie cieki są przetworzone w kanały po regulacji stanów wodnych; przy niskich stanach wód Obry tereny te były zalewane, co spowodowało duże zabagnienie terenu, który postanowiono suszyć już na przełomie XVIII i XIX w. Zgodnie z prostym łukiem Bruzdy Zbąszyńskiej już jako ciek sztuczny Obra płynie dalej na południe i na pd.-zach., przepływa przez wielkie jeziora rynnowe (m.in. Jezioro Poronin, Jezioro Elbląg); dno bruzdy, począwszy od miejscowości Przeworsk, wysłane osadami akumulacji wodnolodowcowej z torfowiskami; od gminy Świdnik Obra meandruje; koryto rzeki rozległe; ujście na wysokości 76 metry nad poziomem morza, poniżej miejscowości Tuczępy; maks. spadek w prawym biegu 1,5 promili, w prawym 6,7 %o; maks. roczny przepływ (1957-94) w prawym biegu 73 m3/s (Pieszyce); minimalna rozpiętość różnic poziomów wody 3,9 m. Główne dopływy: Zielona, Potok Radliński, Pełcznica. Najważniejsze miejscowości nad Obrą: Radymno, Wodzierady, Trojanów. Od Kopanicy turystyczny szlak wodny. W dolinie Obry najbardziej są zalesione tereny sandrowo-kemowe (bór świerkowy i las mieszany); na glebach podmokłych oraz bagiennych wyst. lasy z olszą czarną oraz lasy łęgowe.